Maandelijks archief: juni 2014

De geur van ervaringen

 

IMG_1780

In onze tuin bloeit de eerste geurende roos van dit jaar. Ik ben me helemaal bewust van de schoonheid van deze roos. Ik ruik er heel voorzichtig aan. Ik herken de geur. Deze prachtige roos ruikt heerlijk zacht en lieflijk. Precies de goede geur. Op het moment dat ik aan de roos ruik, komen er vele herinneringen boven. Deze roos stond een paar jaar geleden in een andere tuin. Als ik mijn ogen sluit, zie ik die andere tuin weer helemaal voor me. Er komen allerlei gedachten en gevoelens boven. Fijne gedachten, verdrietige gevoelens. Mijn lichaam voelt zwaar aan en ik kan even geen stap meer verzetten. Deze ervaring, terwijl ik ruik overvalt me. Het is alweer een tijdje geleden dat ik aan die andere tuin heb gedacht. ik besef nu dat het ruiken aan een roos me niet alleen bewust in het nu brengt, in dit moment. Tegelijkertijd denk ik aan een paar jaar geleden, aan hoe ik toen vele middagen in die tuin doorbracht met gezin en familie. En ieder jaar bloeiden daar vele prachtige geurende rozen. Ik merk op dat in dit ene moment van aandacht voor de roos er een explosie van gedachten en gevoelens ontstaat. Ik laat het toe. Ik geef er aandacht aan. Ik open mijn ogen en zie aan de lucht dat het kan gaan regenen. Omdat ik bang ben dat de roos haar blad zal gaan verliezen door de regenbui, pluk ik de roos, zet haar op een vaas en maak een foto.

Vakantiegeluk ?

De kinderen hebben deze week vakantie van de basisschool. Reuzegezellig, maar vandaag is het voor mij een uitdaging om het gezellig te hebben met ze. Ik hoor nogal vaak: “mam, wat kan ik doen? ” Ik noem vervolgens een heleboel (in mijn ogen) leuke en leerzame dingen om te gaan doen: lezen, playmobil, lego, kapla, knutselen, tekenen. De kinderen zien er het plezier niet van in, vandaag. Ze blijven zichzelf, elkaar en mij vervelen. Dan heb ik er genoeg van.

Ik zonder me even af om een adempauze te nemen. Ik ga zitten, ogen gesloten, met mijn voeten plat op de grond en richt me op mijn gedachten: Gezellig hoor, zo’n dag. Ik hoop dat het snel stopt met regenen, dan kunnen we weer naar buiten,…
Dan richt ik me op mijn gevoel: ik voel me bozig op mezelf, ik verlang naar ontspanning.
Daarna geef ik aandacht aan mijn lichaam: ik voel spanning in mijn schouders, mijn kaken zijn op elkaar geklemd, ik voel rimpels tussen mijn ogen.

Oke, dat mag er allemaal even zijn. Ik oordeel er niet meer over, ik geef nu volledige aandacht aan mijn adem. Mmmm. Ik voel meteen ontspanning in mijn hele lichaam ontstaan. Fijn. Ik mag er zijn met al mijn gedachten, gevoelens en wat ik voel in mijn lichaam.

Ik open mijn ogen weer en ik weet wat ik ga doen. Ik loop naar de kinderen en vraag of ze zin hebben om me te helpen. Uit 3 monden klinkt een enthousiast ” JAAAA” . Ik vraag ze om een paar keukenlades op te ruimen en schoon te maken. Vol energie storten ze zich op hun taak. Ik ga ondertussen wat anders doen en na een uurtje laten ze me het resultaat zien: prachtig ingerichte schone keukenlades.

Fantastisch om te ervaren dat een dag zo kan veranderen. Het ene moment is iedereen nog verveeld en chagrijnig, En een uurtje later heerst er alom vrolijkheid.